Sucuk, mutfağımızın ve doğal olarak da yemek kültürümüzün vazgeçilmez gıdalarından biridir. Bazen salt bazen de yemeklere ilave olarak kullanılan bu et ürünü, günümüzde her markette bulunmakta. Ancak marketlerdeki raf ömürlerinin uzun olması için içine çeşitli koruyucu maddeler eklenmekte.
Sucuktaki Koruyucu Maddelerin Zararları Nelerdir?
Et ürünlerinde koruyucu olarak farklı maddeler kullanılıyor. Bunların bazısı raf ömrünü uzatırken bazısıysa ürünün, kıvamını korumasını sağlıyor. Sucukta en çok kullanılan ikisi “sodyum nitrit (E250)” ve “sodyum sülfit (E221)”tir. Sodyum nitrit tek başına kanserojen sayılmasa da kanser hücrelerinin oluşumunda rol oynayan nitrosaminleri oluşturabiliyor. Yani aslında hastalığı tetikliyor. Sodyum sülfit ise beynin fonksiyonlarını olumsuz yönde etkiliyor. Özellikle çocuklarda ağır sonuçlar ortaya çıkabiliyor.
Koruyucu Madde İçermeyen Sucuk Nasıl Anlaşılır?
Sucukta bazen ticari kaygılarla bazen de mecburiyetten çeşitli koruyucular kullanılabiliyor. Ancak biz yine de daha sağlıklı alternatiflere yönelmek durumundayız. Peki aldığımız sucuğun içinde koruyucu madde olup olmadığını anlayabilir miyiz? Bu sorunun cevabını “Evet!” olarak veriyoruz. Bunun basit bir yolu var:
- Sucuğu ince bir dilim olarak kesin.
- Tavaya yağ koyup sucuğu ısınmış yağa bırakın. Yani aslında normal şekilde pişirin.
- Sucuktaki fiziksel değişimleri gözleyin.
- Sucukların üzerinde “fermente sucuk” ibaresini arayın. “Isıl işlem görmüş” et ürünlerinden uzak durun.
Koruyucu madde içeren sucuklar kızgın yağ içinde kağıt gibi kıvrılır. Göbekten yukarı şişer veya iner. Hakiki ve koruyucusuz bir sucuk ise şeklini kaybetmez. Ne kadar ince kesilirse kesilsin yine düz kalır.
Koruyucusuz sucukları genellikle yerel kasaplardan temin edebilirsiniz. Ancak yereldeki denetimlerin azlığını da göz ardı etmeyiniz. Koruyucusuz bir sucuk yemek isterken farklı hayvanların farklı yerlerini yemek durumunda kalmayınız.
